The end of a decade

And here we are it is the end of the first decade of this century...

This year´s end and the begining of the next will be marked by a spiritual journey in Peru with very good friends cotravelers...

I am very happy to realize an old dream, meditating on the Matsu Pitsu. I was fascinated reading the 9th insight mnay years ago, could not even imagine the conditions that today is leading me to this fascinating adventure...

A couple of days ago all my spiritual group activities were finalized. In one of them one spirit trhough a medium informed me that big natural disasters are happening in Greece. Many animals will or did die, he said. I am so far away, that did not hear anything about it, will have to check it, but with the whole climate mess in Europe, greece probably is suffering from this too... He mentioned that this is a necessary process of these times..

So I will close with a message by a spirit guide João da Serra Grande on a free translation:

Eliminate from your mind your autolimitations. For long time you have been criating barriers of autolimitation around your fisical, mental and spiritual capacity. No doubt you could demonstrate much more of your great capacity.

It is not only body force that you can manifest, but you fisical body serves as a simple conductor of the infinite power of God, that expreses in your inside in order to be projected to this fenomenal world. Even if you are thin, this does not mean that your power is weak. If the conductor is straight, might not be able to circulate huge quantity of water in one time only, but it can express the infinite energy without pause.

Before anything else, you should eliminate tyour negative thinking, which limitates yourself, as if your existence is only carnal.

Increase your conviction that you are body, mind and spirit (guardian angel) as son of the God.

A marvelouse existence that contains inside an infinite capacity. Believe!

The power of now

I am fascinated with the book of Eckhart Tolle´s book The power of Now. Still I am reading it as he suggest, slowly (mainly because free time is not really available these days).
So this is a part of the book that really is the essence (so far) for me:
To be identified with your mind is to be trapped in tiem : the compulsion to live almost exclusively through memory and anticiation. This creates an endless preoccupation with past and future and an unwillingness to honor and acknowledge the present moment and allow it to be. The compulsion arises because the past gives you an identity and the future holds the promise of salvation, of fulfillment in whatever form. Both are illusions.

This is the best phrase I read in the last 2 years, and I am reading amazing material....
Felt like sharing it with you all...

São Paulo was flooded yesterday, I was working like crazy all weekend and continued in the same rythm after that... People think that success is luck or it happens, but it actually requires a lot of work... I do not understand how people expect to get more without working... sometimes I wonder if I am so different that the people around me... I always praise the people who manage to get successful in their work, if somebody is good at what is doing why not have success? Then people see only competition and rivals around them, when with a different way of thinking the ones that are rivals could be partners and colaborate. Today our product incomodate one doctor who did not come to ask about it, to understan what it serves for, and he send the responsible to ask us to remove it...From what the responsible said it was clear that the doctor thought that my device could substitute the medical doctor in his function!!! But this is so stupid, how on earth can this happen? He saw a threat where actually there is a solution for his day to day problems... But insecurity causes this, people what power thinking that they can controle life factors, they want to guarantee their security, by stoping the flow of life. And this doctor is no different that the others. The majority of the doctors turn to be doctor fearing illiness and death, thinking in their unconsious that by beeing the guy who can control sickness and death, they are immune to death. That is why they turn to be terrible towards their pacients and they do not love their proffession. The worst is that they cause plenty of obstacles to the ones that are trying to improve things, they are scared of changes, because this means loosing control....
When we all learn how to trust life energy and let go with the flow of our life we will really reach the inner success and happiness, cause we will do what we are really need to and like to do, cause our minds are full of ideas and impressions, that blinds us in front of our real needs and likes.

Strella the film

The new film of Panos Koutras is already distributed in france, japan etc...
It is a pity I am not in position to see it, such films to get here is difficult...
So Good luck to the movie and hope it has plenty of success...
Director: Panos H Koutras
Greek language with English subtitles
Greece/2009/113mins/35mm
Written by Panos H Koutras & Panajotis Evangelidis
Produced by Panos H Koutras

A post-modern Greek tragedy unfurling against the glowing nights of Athens, A Woman’s Way: Strella follows a man, Yiorgos, on his first evening out of prison where he meets a young transsexual prostitute, Strella, with whom he falls in love. Portraying people who live on the fringes of society, questioning preconceived ideas, feelings and the collective imagination; this touching film presents a parallel world, generally considered as immoral and suspect by the larger masses. But this is a world that doesn’t for a moment doubt its own core values: humanity and compassion.

Esta postagem se trata sobre a longa-metragem Strella, a Woman`s Way, centra-se na história de Yiorgos que, libertado da prisão após 14 anos a cumprir pena por um crime que cometera na sua aldeia natal, conhece em Atenas, Strella, uma jovem prostituta transsexual por quem se apaixona perdidamente. Uma extraordinária e fascinante relação, contada ao final de uma noite, em jeito de tragédia grega, realizada este ano pelo diretor grego e amigo Panos H. Koutras. Esta é a terceira longa-metragem de ficção de Koutras.
Pena que para chegar em Brasil será dificil...

“Defies the taboos of the ancients to end up portraying a happy alternative family. The production combines dingy realism, the divine Maria Callas and plenty of sex and campy dialogue". Variety

Οι μέρες της Αθήνας

Οι μέρες της Αθήνας πέρασαν γρήγορα κυρίως με συναντήσεις φίλων και κάποιες δουλείες. Μέσα σε αυτά διευθέτησα κάποιες εκκρεμότητες που με δένανε με την ελληνική πραγματικότητα… ¨Ήμουν κάτοχος οχήματος, το οποίο πέρασα πλέον σε συγγενή μου, έκλεισα τραπεζικούς λογαριασμούς,  καθάρισα την εναπομείνασα γκαρνταρόμπα μου, τέτοια πράγματα, που με έκαναν να ξεκαθαρίζω μέσα μου τις προθέσεις μου να μην επιστρέψω πλέον ποτέ πίσω…  Όταν ανακάλυψα τις παλιές φωτογραφίες μου, διαφόρων κατορθωμάτων, ταξιδιών ερώτων, και στη αρχική πρόθεση μου να τα πάρω, ένα συναίσθημα με κατέκλισε αρνούμενο να το πάρω… Μια ρήξη με τον παλιό μου εαυτό.. Γιατί να χρειάζομαι τα αποδεικτικά αναμνήσεων, στην Βραζιλία? Από εκείνο το σημείο, διάφορες αναμνήσεις αναδύονταν στην αθηναϊκή μου περιπλάνηση αυτών των ημερών…
Η ζωή μου είναι ριζοσπαστικά διαφορετική, έκανα μια επιλογή που με άλλαξε τόσο, που δύσκολα αναγνωρίζω τις παλιές συμπεριφορές και πράξεις… μια ωρίμανση… Δεν διαγράφω τίποτα από το παρελθόν μου, είναι εκεί και αποτελώ το αποτέλεσμα όλων αυτών των χρόνων… όλων των μικρών και μεγάλων επιλογών.
Μιλώντας με φίλους, είδα την τεράστια δυσκολία που έχουν να αγαπήσουν ή να αγαπηθούν. Είναι εντυπωσιακό το πόσο κάποιοι άνθρωποι δεν καταφέρνουν να κάνουν σχέση, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν αντιλαμβάνονται ότι το πρόβλημα δεν είναι οι άλλοι αλλά οι ίδιοι… Πώς να κάνεις μια σχέση εάν, είσαι κολλημένος στην προηγούμενη, ή οριοθετείς ότι κάθε νέα επαφή καθοδηγώντας για μια νύχτα σεξ, όταν ξέρεις ότι έτσι εσύ χάνεις την μαγεία και το ενδιαφέρον¿  Μα οι άνθρωποι ξέχασαν την τέχνη του φλερτ, της προσδοκίας που εξιτάρει και ανεβάζει την σεροτονινη, αναμένουν να έχουν μια σχέση με τον τέλειο πρίγκιπα δίχως να έχουν  πρώτα μια εμπειρία συμβίωσης με έναν όχι τόσο τέλειο… Στο κάτω κατώ δεν υπάρχουν τέλειοι πρίγκιπες, αλλά και εάν εμφανιστούν το πιο πιθανό είναι να φύγουν τρέχοντας από την έλλειψη κατανόησης, την εκδήλωση του εγωισμού, ή τα καπρίτσια… Μια σχέση απαιτεί την προδιάθεση της Θυσίας, διότι απαιτεί καταρχάς την θυσία του ελεύθερου χρόνου και του εγώ σε αντιστάθμιση με τα οφέλη μιας κοινής ζωής με έναν άλλο διαφορετικό άνθρωπο…
Οι σχέσεις είναι όπως όλα στην ζωή, απαιτούν κόπο και εργασία, απαιτούν να αφιερώνεις χρόνο, και συναίσθημα, να νοιάζεσαι για έναν άλλο σαν να ήταν εσύ…
Δεν υπάρχουν συνταγές, και η ευτυχία μας εξαρτάται μόνο από εμάς…
Ένας βάτραχος μπορεί να μετατραπεί σε πρίγκιπα, εάν είσαι έτοιμος να σκύψεις και να τον φιλήσεις, να θυσιάσεις το Εγώ και να φτάσεις στο χαμηλότερο επίπεδο του βατράχου όπως το αντιλαμβάνεσαι, φέρνοντας τον στις πραγματικές διαστάσεις… Τα ωραιότερα τοπία είναι οι άνθρωποι, αρκεί να τα ατενίσεις….

In Athens for a week

In athens for a week, meetings freinds, family, working, and the best tasting greek food and visiting the new acropolis museum... Worth visiting...watch the videos especially the one regarding moving the artefacts... To my pleasnt syrprise one of the best oriental pastries of Thessaliniki opened a new unit in the center os Athens...

Σήμερα έκανα μια τρομερή ανακάλυψη που με χαροποίησε πάρα πολύ. Επιτέλους άνοιξε Χατζής στην Αθήνα, ένα πραγματικά μεγάλο βήμα στην πορεία προσέγγισης μεταξύ βορείου και νοτίου Ελλάδος… ε οι χαμουτζήδες τώρα μπορούμε να απολαύουμε τις θεϊκές γεύσης που μέχρι πριν μόλις 500 και κάτι χιλιόμετρα ήταν προσιτές.

Δεν ξέρω πόσες φορές στην διαδρομή του τρένου από την Θράκη έκανα την τρέλα για την μισή ώρα που το τρένο σταματούσε στον σταθμό της Θεσσαλονίκης, να κατεβαίνω, να παίρνω το λεωφορείο να κατεβαίνω στον κοντινότερο Χατζή, να αγοράζω ότι προλαβαίνω, σεκέρ παρέ, ταούκ γιοκτσούκ, δάχτυλα του πασά, Καζάν ντιπι, κτλ, να τρέχω και να αρπάζω το πρώτο λεωφορείο και να μπαίνω στο τρένο λεπτά πριν ξεκινήσει για Αθήνα. Και όλο αυτό το τρέξιμο, μόνο και μόνο για να φάμε οικογενειακώς στην πρωτεύουσα, ότι καλύτερο έχει να επιδείξει σε ανατολίτικες λιχουδιές ο Βορράς…

Αυτην την φορα δοκιμασα ενα νεο, μια κρεμα απο μαστιχα χιου, που με ξετρελανε...

Ναι βέβαια αυτή η κάθοδος των ζαχαροπλαστείων του Βορρά είχε αρχίσει πολλά χρόνια πριν, και όλα συγκεντρώνονταν στο Σύνταγμα. Έτσι μπορεί κανείς να βρε πλέον στην αττική τα τρομερά γεμιστά τσουρέκια του Τρελή, τρίγωνα πανοράματος κτλ, αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη ο χατζής είναι το καλύτερο ζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης… Το μόνο που ίσως με στεναχωρεί είναι ότι χάνω ένα κίνητρο και αρκετά ισχυρό για να ανεβαίνω στον Θερμαϊκό… από την άλλη βέβαια, που να έχω την δυνατότητα να το κάνω αυτό, τις λίγες μέρες της παραμονής μου στην Ελλάδα, προλαβαίνω να κάνω σχεδόν κανένα από τα μεγαλεπήβολα σχέδια μου, πολύ λιγότερο να ταξιδέψω…

Πάντως εντύπωση μου έκανε η τρομερή αύξηση των αυτοκινήτων στην Ελλάδα, όπου πλέον δεν διανοείσαι ούτε καν την πιθανότητα να βρεις παρκινγκ σε καμία περιοχή της Αθήνας…. Το μετρό  είναι η μόνη σωτήρια και οικονομική λύση…

Μια άλλη ευχάριστη αλλαγή ήταν η στοά στην Κλαυθμώνος που στο παρελθόν ήταν μια εγκαταλειμμένη άθλια και παρακμιακή τρύπα, και πλέον είναι πέρασμα, με ωραία μαγαζιά για καφέ και φαγητό…

Το κερασάκι στην τούρτα ήταν το μουσείο Ακρόπολης, το οποίο ήταν απλά υπέροχο, και σε αυτό θα πω ότι είναι εντυπωσιακό το έργο που έγινε ενώνοντας το σήμερα και το χθες , ενός μνημείου που το βλέπεις μπροστά σου, στο σύνολό του, αλλά και δομημένο με όλα τα διασωζόμενα τμήματα των διαζωμάτων. Ο τελευταίος όροφος είναι μια τρομερή σύλληψη  για την ένωση του μνημείου με τα διακοσμητικά του τμήματα μέσα στο μουσείο…

Μου θύμισε εκείνη την ταινία το μετέωρο βήμα του πελαργού του Αγγελόπουλου, όπου ο γαμπρός και η νύφη παντρεύονται εικονικά σε αντίθετες μεριές του ποταμού με τα 2 σόγια να παρευρίσκονται στην τελετή μεταξύ συνόρων ή σαν το θεατρικό του Μπεντ στην πιο ερωτική σκηνή του έργου όπου οι πρωταγωνιστές κάνουν νοητικό έρωτα 

Πολύ καλό και το ντοκιμαντέρ στην είσοδο σχετικά με την κατασκευή και μεταφορά των εκθεμάτων στο μουσείο. Μπορώ να πω ότι είναι πολύ καλή η τοποθεσία των καρυάτιδων με την εκλιπούσα να έντονα απούσα από τις αδερφές της…

Νομίζω ότι μπορεί να υπάρχουν πολλά μουσεία στον κόσμο, με πολλά εκθέματα, αλλά το μουσείο της Ακρόπολης είναι μοναδικό στον τρόπο που δένει τα εκθέματά του με τον φυσικό τους χώρο προέλευσης και τα προβάλει με τρόπο απλά μοναδικό… 


Υλικά:

    * 600 gr. Αλεύρι Ζαχαροπλαστικής
    * 350gr. Βούτυρο (Αγελαδινό)
    * 150 gr. Σιμιγδάλι (ψιλό)
    * 150 gr. Γάλα (Αγελαδινό)
    * 200 gr. Άχνη-Ζάχαρη
    * 2 gr.Μπέκιν
    * 5 Αυγά
    * Λίγα Φουντούκια

Υλικά για σιρόπι:

    * 2 κιλά Ζάχαρη
    * 2 κιλά Νερό
    * 200 gr. Γλυκόζη
    * ½ Φλιτζανάκι Χυμό Λεμόνι

Προετοιμασία:

Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το γάλα, τα αυγά, το μπέκιν και την άχνη- ζάχαρη και τα ζεσταίνουμε ελαφρώς μέχρι να αφομοιωθούν καλά τα υλικά. Αφού κρυώσει το μίγμα, προσθέτουμε το βούτυρο και σιγά, σιγά βάζουμε το σιμιγδάλι και το αλεύρι ώσπου να γίνει σφιχτή η ζύμη.

Τοποθετούμε την ζύμη στο μπάγκο εργασίας πλάθοντας με τα χέρια, έπειτα το σχηματίζουμε σε μικρά μπαλάκια και τοποθετούμε στο ταψί μόλις τελειώσουμε με όλο το ζυμάρι, βάζουμε πάνω στα κομμάτια από ένα φουντούκι.

Έπειτα, σε προθερμασμένο φούρνο ψήνουμε στους 180 oC για 40-45 λεπτά περίπου.
Προετοιμασία για σιρόπι:

Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε το νερό, την ζάχαρη και την γλυκόζη βράζοντας σε σιγανή φωτιά. Μόλις το σιρόπι πάρει βράση ρίχνουμε το χυμό λεμονιού μέσα στη κατσαρόλα και ανακατεύουμε. Έπειτα το βράζουμε καλά μέχρι να δέσει.
Σιρόπιασμα:

Μόλις είναι έτοιμο το Σεκέρ Παρέ, το σιροπιάζουμε αμέσως με το ζεστό σιρόπι και το αφήνουμε να μουλιάσουν για αρετή ώρα.

Sotades (Σωτάδης)

Hoje vou comentar sobre um poeta que nada sobreviveu hoje da obra dele...
Sótades (grego: Σωτάδης) foi um poeta grego do século III a.C.
Sótades era natural de Maronéia (Trácia) e especializou-se num tipo obsceno de verso jônico, conhecido como "Kinaidoi". Inventou uma métrica mais livre, que aplicou em várias de suas obras, inclusive em um texto reescrito da Ilíada.
“ Você está metendo seu pau em um buraco ímpio!. ”
—Sótades: Sátira a Ptolomeu II[1].
Viveu em Alexandria, durante o reinado de Ptolomeu II Filadelfo. Por satirizar o casamento incestuoso do rei com sua irmã, Arsínoe II, foi preso, porém conseguiu escapar para a ilha de Caunus, onde foi descoberto e assassinado por Patroclo, oficial de Ptolomeu.
Sótades foi autor de alguns dos primeiros palíndromos encontrados, e muitos creditam a ele a invenção deste gênero particular de composição.
Os textos de seus poemas Adônis e Príapo, mencionados por outros autores, se perderam

E agora em inglês um poema de outro poeta grego, da Alexandreia do Egipto, muito mais recente
Poetry mood:
Days of 1903
I never found them again -- the things so quickly lost....
the poetic eyes, the pale
face.... in the dusk of the street....

I never found them again -- the things acquired quite by chance,
that I gave up so lightly;
and that later in agony I wanted.
The poetic eyes, the pale face,
those lips, I never found again.

Constantine P. Cavafy (1917)



Today will mention Sotades (Greek: Σωτάδης)who was an Ancient Greek poet who flourished in the third century BC.

Sotades was born in Maroneia, either the one in Thrace, or in Crete. He was the chief representative of the writers of obscene satirical poems, called "Kinaidoi", composed in the Ionic dialect and in the "sotadic" metre named after him. He lived in Alexandria during the reign of Ptolemy II Philadelphus (285 BC-246 BC). One of his poems attacked Ptolemy's marriage to his own sister Arsinoe, from which came the infamous line: "You're sticking your prick in an unholy hole." [Plutarch, "On the Education of Children", 11a; Athenaeus, xiv. 621a. Translation from Graham Shipley, "The Greek World After Alexander, 323-30 B.C.", page 185. Routledge.] For this, Sotades was imprisoned, but he escaped to the island of Caunus, where he was afterwards captured by Patroclus, Ptolemy's admiral, shut up in a leaden chest, and thrown into the sea.

Only a few genuine fragments of Sotades have been preserved; those in Stobaeus are generally considered spurious. Ennius translated some poems of this kind, included in his book of satires under the name of Sola.

Sotades was also the author of some of the first recorded palindromes, and many credit him with the invention of that particular genre of composition.

Richard Francis Burton named the "Sotadic zone", a supposed geographical belt where he hypothesized homosexuality was unusually prevalent, after Sotades.

Cidade maravilhosa - marvelhous city 2016

Cidade Maravilhosa won the Olympic games...
One more time will be present in an Olympic games.
I got the chills when I read the new today. I am totally concentrated on my daily issues that I had no idea about the canditature of RJ.
Madrid again lost the Olympic games, what a pity, for them it is a great city, but during summer it is not the best option to be there.



At least the video is very brazilian and nice...
My life has improved the last few weeks, a new restaurant the Barvara cafe is open and the quality of my lunch has improved 100%.

 Next week will be in Porto de Galinha, northern coast of Brazil, we deserve some rest after all this workload. Naturally we will not only rest, we will have to work, but will not be too worried about it.

By the way, I will have to be in Maimi on Dezember, and planning a spiritual journey to Peru fro new year... Suddenly too many traveling is predicted... November is already planned for Paris and Athens....

Let's see how thing will be.

Blogging era

It ´s been long time I am a blogger, and I really enjoyed meeting bloggers virtually, but it was always better when we met in the real life. Latetly my bussiness are increasing and there is no more time to spend on this blog anymore. Yesterday, decided to change the model of the blog. It has been some time now that the last model was totally unstructured, so it was one more think to do.
But changing I lost all the links of my fellow bloggers that I have been following...
Started to add a couple of then, and then I resisted...
what is the point? Investing in the blog is always a personal pleasure of criation, but it only an illusion...
I will keep up posting, but only when I feel like it and have time for it. I will determine the time I want to spend here and will expose my thought and ideas...
the purpose is to share this with the rest of the world...
maybe there is something usefull for somebody in it...

Όχι δεν είμαι λυπημένη